اختصاصی گرین/زندگینامه

گرین : عبدالمحمد آیتی در بروجرد متولد شد. تحصیلات خود را ابتدا در مکتبخانه  «آغاباجی» و سپس در دبستان «اعتضاد» گذراند.

کد خبر: ۲۰۹۵
تاریخ انتشار: چهارشنبه ۲۰ شهریور ۱۳۹۲ ساعت ۱۸:۳۲

به گزارش خبرنگار گرین ، استاد عبدالمحمد آیتی امروز و در سن 87 سالگی دارفانی را وداع گفت .وی در اردیبهشت ماه سال ۱۳۰۵ هجری شمسی در زادگاه فرزانگان، بروجرد به دنیا آمد. در آن سال ها هنوز مدرسه های نوین گسترش نیافته بودند و او سواد آموزی را به شیوه سنتی یعنی با شرکت در مکتبخانه آغاباجى و بعد ها مکتبخانه میرزا حسن مخلص شروع کرد و بعد ها در مدرسه اعتضاد از نخستین مدارس جدید بروجرد ادامه تحصیل داد. در سال ۱۳۲۰ وارد دبیرستان شد و در کنار آن در مدرسه دینی نوربخش که آن سال ها با حضور علمای بزرگی چون آیت الله بروجردى از رونق فراوانی برخوردار بود علومی از منطق، عربی و کلام را فرا گرفت. 

در دبیرستان از محضر عبد الحسین زرینکوب بهره مند شد و در ادبیات به وی گرایش پیدا کرد.  استاد که دوران کودکی و نوجوانی خود را در بروجرد گذرانده بود هنوز به بیست سالگی نرسیده بود که برای کسب دانش بیشتر، شهر بروجرد را ترک کرد و ابتدا به قم رفت و در آنجا نزد بعضى از مدرسین، کتابهاى مغنى و مطول و معالم را خواند

"استاد آیتی" در سال 1325 برای تحصیل در دانشگاه، قم را ترک و به تهران رفت. تحصیلات دانشگاهی خود را از دانشکده علوم معقول و منقول (الهیات فعلى) دانشگاه تهران شروع کرد و از محضر استادانی چون بدیع الزمان فروزانفر، شهابى، راشد، صدیقى، عمید، مدرس رضوى، فیاض و مشکوة بهره گرفت. از آنجا که قصد تدریس و دبیری داشت دروس تعلیم و تربیت را هم در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران گذراند و در سال ۱۳۲۸ به عنوان شاگرداول رشته  معقول و منقول (الهیات فعلى) از دانشگاه تهران فارغ التحصیل شد

فعالیتهای ضمن تحصیل : وضعیت معیشت عبدالمحمد آیتی به گونه‌ای بود که در کنار تحصیل مجبور بود پشتوانه‌ای برای تحصیلاتش فراهم سازد. لذا از این روی، چندی در قنادی و زمانی در نجاری و ... به کار پرداخت.

 فعالیت عملی وی همزمان با اتمام دوره دانشگاهی و با استخدام در وزارت آموزش و پرورش (فرهنگ) شروع شد. ابتدا به بابل رفت و مدتى هم درخرم آباد بود و بعد به تهران بازگشت و چند سالی در آنجا تدریس کرد. با حکم وزارت فرهنگ مجبور شد تهران را ترک کند و برای تدریس به ساوه برود. از سال۱۳۳۷ به مدت ده سال آنجا ماند. علیرغم فوت همسر و سختی فراوان در سرپرستی بچه هایش که دو دختر و یک پسر کوچک بودند، در کنار تدریس در دبیرستان به نوشتن هم مى پرداخت و ارتباط زیادی با نشریات آن دوران داشت. بین سال های ۱۳۴۵ تا ۱۳۴۸ در تهران، ساوه و گرمسار به سر برد و نهایتا در این سال براى سردبیری ماهنامه آموزش و پرورش به تهران آمد.

استاد سال ها به همکاری با این نشریه و سایر مجلات ادبی ادامه داد و همزمان در دبیرستانهای مختلف و نیز دانشکده دماوند تدریس کرد و در سال ۱۳۵۹ بازنشسته شد. همچنین مدرّس ادبیات داستانی در دانشگاه فارابی (1356)- مدرّس ادبیات داستانی و عربی در دانشگاه دماوند (1357ـ 1358)

مشاغل و سمتهای مورد تصدی : عبدالمحمد آیتی رئیس شورای علمی دانشنامۀ تحقیقات ادبی فرهنگستان نیز بوده است. قابل ذکر است که استاد عبدالمحمد آیتی در تاریخ 17/2/1370 به عضویت پیوسته شورای فرهنگستان زبان و ادب فارسی در آمده است.

ترجمه‌ها و تالیفات : اولین بار به سال ۱۳۴۰ در «کتاب هفته» مطلبی با نام «باتلاق» نوشت و به‌دنبال آن، رمان «کشتی شکسته» تاگور را ترجمه و به بازار فرستاد. وی از مترجمان به نام عربی به فارسی است و ترجمه‌های فارسی «قرآن مجید»، «نهج‌البلاغه» و «صحیفه سجادیه» را منتشر کرده‌است. "استاد آیتی " عضو پیوسته فرهنگستان زبان و ادب فارسی است و در این شورا ریاست شورای علمی دانشنامه تحقیقات ادبی را بر عهده دارد.

در مهرماه۱۳۴۸ به پیشنهاد مرکز انتشارات آموزشی به تهران آمد و در آن مرکز به کار مشغول شد. ده سال سردبیر ماهنامه آموزش و پرورش بود تا در سال ۱۳۵۹ بازنشسته شد. پیش از بازنشستگی کتابهای باتلاق، کشتی شکسته، کالسکه زرین، تحریر تاریخ وصاف و ترجمه تقویم البلدان را منتشر کرده بود. در دوره بازنشستگی تاریخ ابن خلدون (العبر) را در شش جلد ترجمه کرد و کتابهایی نظیر تاریخ دولت اسلامی در اندلس در ۵ جلد و تاریخ ادبیات زبان عربی و تاریخ فلسفه در جهان اسلام و... را ترجمه کرد. از وی ترجمه‌های گوناگون دیگری بر جای مانده‌است.

جوائز و نشانها : ترجمه کتاب "تاریخ ادبیات زبان عربی" عبدالمحمد آیتی، در دوره دوم کتاب سال جمهوری اسلامی ایران از طرف وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به عنوان کتاب سال برگزیده شد.

 ایشان چندین تالیف و ترجمه در کارنامه علمی خود در زمینه‌های زبان و ادبیات عربی و فلسفه دارد. 

کتابشناسی

کشتی شکسته (ترجمه) ، ۱۳۴

تحریر تاریخ وصّاف ، ۱۳۴۴.

آمرزش ابوالعلا معری (ترجمه)، ۱۳۴۷.

دربارهٔ فلسفهٔ اسلامی: روش و تطبیق آن، نوشتهٔ ابراهیم بیومی مدکور، ۱۳۶۰، انتشارات امیرکبیر، بازنشر در ۱۳۸۷ توسط انتشارات نگاه.

گزیده و شرح خمسه نظامی، ۱۳۵۵ـ۱۳۷۳.

تاریخ ابن‌خلدون (العبر)، ۱۳۶۳ـ۱۳۷۱.

شکوه قصیده، ۱۳۶۴.

تاریخ دولت اسلامی در اندلس، محمّد عبداللّه عنان (ترجمه)، ۱۳۶۶ـ۱۳۷۱.

قرآن مجید (ترجمه فارسی)، ۱۳۶۷.

شکوه سعدی در غزل، ۱۳۶۹

شرح و ترجمه معلّقات سبع، ۱۳۷۱.

الغارات در حوادث سال‌های معدود خلافت علی(ع)، ۱۳۷۱.

گنجور پنج گنج، ۱۳۷۴.

شرح منظومه مانلی و پانزده قطعه دیگر، ۱۳۷۵.

بسی رنج بردم، بازنویسی‌شده از فردوسی، ۱۳۷۶.

شاهنامه بنداری، ۱۳۸۰.

قصه باربد و بیست قصه دیگر از شاهنامه، ۱۳۸۰.

معجم‌الأدبا، یاقوت حموی (ترجمه)، ۱۳۸۱.

داوری حیوانات نزد پادشاه پریان (ترجمه)، ۱۳۸۳.

گزیده شرح مقامات حمیدی، ۱۳۸۳.

در تمام طول شب، شرح چهار شعر بلند نیما، ۱۳۸۳. 

نویسنده : ابراهیم پوربهرام

مطالب مرتبط:
برچسب ها:  
برای دریافت جدیدترین بسته اخبار روز اینجا کلیک کنید   
نظرات بینندگان
غیر قابل انتشار: 0
انتشار یافته: 2
سعید روزبهانی
|
|
۱۱:۳۴ - ۱۳۹۲/۰۶/۲۱
0
1
از سایت اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی بروجرد دیدن نمائید و به قسمت مشاهیر و مفاخر بروجرد آن مراجعه کنید اوج فعالیت این اداره را در معرفی مشاهیر و مفاخر بروجرد برای شما روشن می شود
سعید روزبهانی
|
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
|
۱۱:۳۳ - ۱۳۹۲/۰۶/۲۱
0
2
بروجرد گوهر گرانبهای دیگری را از دست داد. تسلیت به همه بروجردی ها، برای چندمین بار از اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی بروجرد خواستارم سایر بزرگان بروجردی را در یابد. باید در زمان حیات این عزیزان به فکر آنها بود.

نام:
ایمیل:
* نظر شمـا:
منار
سفیر افلاک
خبر آزاد
بیان روز
لرسو
خبر چگنی
دلفان امروز
ازنا خبر
آساره خبر
خبر افلاک
حرف لر